Spor yazarı Ömer Gürsoy, Türk tenisinde yaşanan tabloyu, ünlü ressam Mustafa Ayaz’ın ‘siyah ve kırmızı’ metaforu üzerinden çarpıcı bir dille yorumladı. Gürsoy’a göre, Türk tenisi dışarıdan bakıldığında geniş bir yapıya sahip olsa da, uluslararası arenadaki başarılar çoğu zaman sınırlı kalıyor. Ancak bu karanlık tablonun içinde zaman zaman beliren ‘kırmızı ışıklar’, umut veriyor.
Zeynep Sönmez: Tek Başına Parlayan Bir Umut
Türk tenisinde son dönemde uluslararası alanda en çok dikkat çeken isimlerden biri olan Zeynep Sönmez, bu ‘kırmızı fırça darbelerinin’ en belirgin örneği olarak gösteriliyor. Sönmez, bireysel başarısıyla Türk tenisinin ‘Hâlâ buradayız’ mesajını verirken, henüz bu başarının geniş bir tabloya dönüşmediği vurgulanıyor. Gürsoy, Sönmez’in çevresini aydınlatacak kadar çoğalamayan bir ışık gibi olduğunu belirtiyor.
Junior Seviye: Türk Tenisinin Geleceğini Belirleyen Kritik Vitamin
Teniste asıl meselenin tek bir oyuncu değil, arkasından gelen zincirin gücü olduğunu belirten Gürsoy, bu zincirin en zayıf halkasının junior seviye olduğunu ifade ediyor. Yaklaşan Roland Garros junior müsabakaları öncesinde, geçmişte birçok Türk tenisçinin temsil edildiği bu önemli vitrinin, günümüzde tek bir temsilciyle anılır hale gelmesi, derin bir yapısal kırılmanın işareti olarak görülüyor. Junior Grand Slam’lerde yer alamamak, profesyonel tenis sahnesine açılan kapının dışında kalma riskini beraberinde getiriyor.
Kaan Işık Koşaner: Siyahın İçindeki Kırmızı Işık
Bu karamsar tablo içinde, elemelerden gelerek Roland Garros junior ana tablosuna yükselen Kaan Işık Koşaner’in başarısı, önemli bir kırılma anı olarak öne çıkıyor. Kaan, klasmanında kendisinden üst sıralarda bulunan rakiplerini yenerek ana tabloya adını yazdırdı. Gençlik ve Spor Bakanlığı TOHM sistemi ve Adana Tenis Dağ ve Su Sporları Kulübü (ATDSK) gibi kurumların desteğiyle yetişen Kaan’ın başarısı, Amerikan kolej tenis sistemine kaptırılmaması adına yapılan yatırımların önemini de gözler önüne seriyor. Ancak Gürsoy, Tenis Federasyonu’nun Kaan’ın başarılarını duyururken kulüp emeğini yeterince vurgulamamasına eleştirel yaklaşıyor.
Kaybolan Jenerasyon ve Kopan Süreklilik
Teniste başarının kesintisiz bir üretim hattından doğduğunu belirten Gürsoy, Türkiye’de bu zincirin zayıfladığını savunuyor. Bir jenerasyonun diğerini takip etmesi gereken bu sistemde, junior temsilin azalması, üst düzey oyuncu sayısını doğrudan etkiliyor. Sorunun bireysel oyuncularda değil, oyuncuyu üreten süreklilikte olduğunu vurguluyor.
Fonseca – Atakan Hikâyesi: Kaçan Bir Fırsat
Bu durumu daha da derinleştiren bir örnek olarak, Belma Aral’ın yazısında bahsettiği João Fonseca ve Atakan Karahan hikayesi veriliyor. 2022’de Atakan Karahan’ın Fonseca’yı yendiği maç, bugün Djokovic’i yenen Fonseca’nın yükselişiyle karşılaştırıldığında, Türkiye’nin kaçırdığı bir potansiyeli gözler önüne seriyor. Federasyonun Atakan’a sağladığı desteğe rağmen, profesyonel planlamanın sürdürülememesi ve sistem dışına savrulması, Türk tenisinde sistem sorununu bir kez daha ortaya koyuyor.
Kırmızıyı Çoğaltma Zorunluluğu
Sonuç olarak Ömer Gürsoy, Zeynep Sönmez ve Kaan Işık Koşaner gibi örneklerin potansiyeli gösterdiğini ancak asıl meselenin bu ‘kırmızı noktaları’ çoğaltmak olduğunu vurguluyor. Junior seviyedeki boşluğun bu ışığın sürekliliğe dönüşmesini engellediğini belirten Gürsoy, bu kırmızı noktalar çoğalmadığı sürece, Türk tenisinin bireysel ışıkların ötesine geçemeyeceği ve hikâyenin eksik kalacağı uyarısında bulunuyor.
